De Oude Eik

                                            De Oude Eik            10-8-2026

Het was een warme zomerochtend, ze was met een vreemd gevoel opgestaan.
Een vage verwarring dwarrelde door haar hoofd alsof ze iets belangrijks was vergeten…
Met dat onrustige gevoel had ze haar teenslippers aangeschoten en was in alle vroegte naar buiten gegaan.
Ze liep langs de vergeelde dorre velden die in het voorjaar zo fris en groen waren geweest.
Zonder doel liep ze door en door. Het onbestemde gevoel bleef haar achtervolgen.
Langs de wuivende rietpalmen, over het houten bruggetje, verder en verder….
Haar ademhaling was onrustig.
De wind die daar haar haren woelde, kon haar deze keer niet gerust stellen.
Haar voeten waren moe, ze had beter haar sneakers aan kunnen doen.
Dwalend zonder besef van tijd liep ze over een zanderig bospad.

In de verte zag ze verscholen in het groen een houten bankje staan.
Onder het bladerdak van een grote Eik ging ze zitten en voelde een bemoedigende kracht om zich heen.
Ze haalde diep adem en liet haar gespannen schouders zakken.
In deze beschermende luwte voelde ze meer en meer kalmte door haar heen stromen.
Wat was dat toch, dat vreemde gevoel… ?
Het langdurige wachten op antwoorden, hadden haar in een staat van onzekerheid gebracht.
Ze dacht dat ze wist wie ze was en wat ze hier te doen had.
Toch was er nu die twijfel, dat knagende gevoel waardoor ze haar plannen had geparkeerd.

Omdat ze zo diep verzonken was in haar eigen gedachten, had ze het geritsel achter haar niet gehoord… Het geritsel werd luider en met een ruk draaide ze zich om.
Zag ze dat goed?..Of was ze in een droomstaat?
Achter zich, in de dikke boomstam was een vrouwengezicht verschenen.
Het gezicht van een oudere vrouw, haar golvende witte haren vielen als een krans om haar gezicht.
Haar huid was versmolten met Eikenschors.
Rondom haar gesloten ogen waren kleine rimpeltjes zichtbaar.
Een zachte glimlach maakte haar meisjesachtig.
Haar verschijning voelde krachtig, net als de enorme Eikenboom waar zij deel van uitmaakte.

De Boomvrouw opende haar diepgroene ogen en keken haar heel direct aan, net alsof ze dwars door haar heen kon kijken.
Met een heldere stem zei ze: ‘Wat is de reden dat je mij hebt geroepen, mijn kind?’
Verbaasd keek ze omhoog naar het gezicht van de oudere vrouw en stamelde: ‘Ik..Ik heb u niet geroepen, ik begrijp niet wat u bedoelt…’
De oudere vrouw streek met haar gerimpelde handen de witte haren uit haar gezicht en bleef haar aankijken: ‘Vertel mij jouw verhaal, ik luister…’

De oude eikenboom ritselde met haar bladeren en zorgden voor een beschermende energie.
Ze was eerst even stil en knipperde met haar ogen. Gebeurde dit echt? Zag ze echt dat gezicht in de stam van de oeroude Eikenboom of?…
‘Toe maar’, sprak de Boomvrouw.

Als vanzelf begon de vrouw te vertellen, er was geen houden meer aan, de woorden stroomden onophoudelijk uit haar mond.
Ze vertelde over haar kindertijd als klein meisje, hoe blij en vrolijk ze was.
Over de zee waar ze kon dansen met de golven.
Over de dieren met hun onvoorwaardelijke Liefde.
Over de mensen die ze op haar levenspad had ontmoet.
Over mensen die haar lief hadden en mensen die haar pijn hadden gedaan.

Ze vertelde over haar verwarring, haar zorgen, haar angsten…
Over hoe ze altijd haar best had gedaan.
Over haar eenzaamheid, haar verdriet en hoe moe ze nu was.
De takken van de Eikenboom waren tijdens het vertellen koesterend om haar heen gebogen.
De oudere vrouw luisterde zonder haar in de rede te vallen.
En toen ze alles had gezegd voelde ze zich leeg en opgelucht.
Ze haalde diep adem en keek naar het wijze gezicht verzonken in de boomstam.

De boomvrouw keek haar weer aan met die intense blik en sprak tot haar met zachte stem :
‘Luister lief kind, het is zo mooi… Alles wat je hebt gedaan, alles wat je hebt gegeven, heb je vanuit Liefde gedaan voor mens, dier en de natuur om je heen…
Jouw veerkracht is oneindig, net als jouw grenzeloze Liefde.
Maar nu is de tijd aangebroken om op te staan, niet voor de ander, maar voor jezelf.
Nu is daar de tijd aangebroken om te rusten, om te helen en om te gaan zitten met al jouw vragen.
Blijf maar zitten met jouw onzekerheden, zonder antwoorden te verwachten…
Geef jezelf alle ruimte, want dit is het begin van een andere fase.
Er is iets in jou afgerond. Daarom heb je mij geroepen.
Het is tijd om alle Liefde die je moeiteloos aan anderen gaf, nu terug te geven aan jezelf.
Zie jezelf écht staan. Verbind je met jouw wortels en vind daar jouw kracht terug.
Dit is de tijd waarin oude rollen zijn uitgespeeld.
Net als een slang werp jij je oude huid af. Heb geduld lief kind.
Het komt goed’.

Na het horen van deze wijze woorden voelde zij zich gedragen:
‘Dankuwel’, fluisterde ze zacht.
Tranen liepen over haar wangen.
Ze sloot haar ogen om de woorden van de oude boomvrouw te laten landen.
De wind streek teder door haar haren en ze voelde zich vrij…
Vrij om nu te genieten van haar rust.
Vrij om terug te kijken naar mooie herinneringen.
Vrij om de tijd voor zichzelf te nemen.
Om nieuwe kanten in zichzelf te ontdekken.

Ze opende haar ogen en keek achterom. Maar het gezicht in de boomstam was verdwenen.
Ze stond op en legde haar handen tegen de ruwe boomschors.
Ze voelde zich verbonden met deze wonderlijke Eikenboom en terwijl ze daar zo stond voelde ze nieuwe kracht door haar handen stromen.
Op dat moment wist ze dat ze alles mocht toelaten.
Haar onrust naast haar rust.
Haar verwarring naast haar helder weten.
Haar vermoeidheid naast haar eindeloze kracht.
Stap voor stap zou ze bouwen aan een nieuwe basis.
In verbinding met hemel en aarde mocht ze opnieuw vertrouwen dat haar Liefde haar altijd zou leiden.

 

 

©Marieke Stolk -Smits
Automatisch gevoelsschrift

 

 

Persoonlijke Lichtbol bestellen kan hier Persoonlijke Lichtbol

 

Webshop
Neem ook eens kijkje in mijn webshop voor mooie aanbiedingen

 Meer informatie over mijn evenementen vind je op mijn Facebookpagina  

 

Inspiratie-gesprekken
Voor individuele Inspiratiegesprekkken op maat, kun je mij altijd een bericht sturen. We kunnen dan samen kijken naar mogelijkheden die jou verder brengen.

Vragen? 
Mail: info@stralendenvrij.nl

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kaartendeck ‘De Uitnodiging’ nu met extra cadeautje